Categorie archief: stichting de ondergrondse kerk

Vietnam: Geboeid om het evangelie

‘Ho’ (31) en ‘Thy’ (27) uit Vietnam zijn onafscheidelijk. Sinds ze tot geloof zijn gekomen door christelijke radio-uitzendingen, trekken ze samen de dorpen in het noorden van Vietnam door om anderen het Evangelie te vertellen. Als de politie hoort dat drie gezinnen tot geloof zijn gekomen en dat zij hun afgoden verbrand hebben, worden de Ho en Thy opgepakt. De mannen worden met handboeien aan elkaar gebonden.

Ruw slepen politiemannen de twee jonge evangelisten het dorpsplein op. Ze roepen de dorpsbewoners op om hun trouw aan het land te tonen door deze ‘verkondigers van leugens en rebellie’ in elkaar te slaan. Uren lang krijgen beide mannen klappen te verduren. Sommige dorpelingen spotten: “Vraag toch aan jullie Jezus om je te bevrijden.” Ze plaatsen een kom rijst voor hen op de grond en dwingen hen om als dieren uit de kom te eten.

Herinnering
Al die tijd houden Ho en Thy zich stil. Ze putten kracht uit de herinnering aan hun Heere, die ook geslagen en bespot werd. Uiteindelijk laat de politie hen gaan, nadat de broer van Ho een formulier heeft ondertekend waarin staat dat ze niet meer in het dorp mogen evangeliseren.

Medische zorg
Als ze thuis komen, zorgt de contactpersoon van SDOK ervoor dat beide mannen in het ziekenhuis worden opgenomen. Ze moeten daar zeven dagen blijven. De ziekenhuiskosten worden betaald vanuit het medisch hulpprogramma van SDOK en haar zusterorganisaties.

Vertrouwen
Ondanks de waarschuwing die Ho en Thy hebben gekregen, zoeken ze toch weer contact met de gezinnen uit het dorp. Voorlopig geeft Ho ze via de telefoon onderwijs uit de Bijbel en bidt hij met hen. Inmiddels is nog een ander gezin tot geloof gekomen. Het moedige getuigenis van de twee jonge evangelisten die stil bleven toen ze in elkaar geslagen werden, heeft velen aan het denken gezet. De nieuwe gelovigen reizen naar het dorp van Ho en Thy om hen te ontmoeten. Ze zeggen: “Zelfs als het betekent dat we moeten sterven, zullen we Jezus nooit verlaten. Ook als we uit het dorp verjaagd worden, vertrouwen we er nog steeds op dat God voor ons gezin blijft zorgen.”

Kenia: Aan de dood ontsnapt

Hassan uit Kenia is ternauwernood aan de dood ontsnapt. Een groep moslims kwam, gewapend met messen, aan zijn deur. “Ik hoorde mensen praten buiten mijn huis. Ze noemden mijn naam. Ze klopten en mijn vrouw deed open. Ze begonnen direct naar mij te vragen. Ik wist dat ik in de problemen zat en ben via het raam ontsnapt”, aldus Hassan.

Hassans vrouw en kinderen werden meegenomen naar het huis van haar (islamitische) ouders. Hassan is bang dat ze worden gedwongen terug te keren naar de islam: “Ik bid dat mijn vrouw haar geloof in Jezus Christus niet zal verliezen.” De christenen bij wie Hassan verblijft, maken zich zorgen over hem: “Hij heeft gebed nodig”.

Bid voor Hassan.

Bid dat zijn vrouw en twee kinderen hun geloof in Jezus niet zullen kwijtraken.

Bid dat het gezin spoedig herenigd kan worden.

Polaroid (blog)

Door een medewerker van SDOK

Kent u ze nog? Die ouderwetse polaroidcamera’s, waar direct na het klikken een fotoafdruk uit komt rollen? Het papier is eerst nog helemaal wit, maar na een halve minuut wapperen verschijnen de eerste contouren. De kleuren trekken langzaam bij en het beeld wordt steeds duidelijker. Na een paar minuten is de foto klaar.

Zo’n camera stopte ik afgelopen augustus in mijn koffer, toen ik samen met vier jongeren naar Nigeria vertrok om gewonde christenen te bezoeken; slachtoffers van extremistische groeperingen als Boko Haram. De ontmoetingen waren aangrijpend en de verhalen soms te gruwelijk voor woorden. Vaak stonden we met ogen vol tranen en de mond vol tanden. Wat zeg je tegen iemand die onder de littekens zit, alles kwijt is, familieleden voor zijn ogen heeft zien sterven? Het enige dat dan nog in je opkomt is een vraag: “Waarom?”

Toch werden deze christenen door ons bezoek bemoedigd. Niet door onze woorden, maar gewoon doordat we er waren. Het besef niet alleen te staan in lijden doet zoveel goed! Het meeleven en meebidden van broeders en zusters geeft hoop en perspectief. Om dat gevoel vast te houden maakten we met de polaroidcamera foto’s van hen en ons samen. Verbaasde blikken wanneer we het witte fotopapier uit de camera trokken, die keer op keer veranderden in een brede glimlach wanneer de foto langzaam verscheen. Een simpele polaroid werd als een kostbare schat ontvangen, een symbool van hoop en verbondenheid.

Ook voor mij werd de polaroid een symbool. Een symbool van verder kijken dan wat je ziet. In diepe dalen lijkt het leven misschien zo’n wit fotopapier en kun je alleen maar vragen en gissen, maar dan worden er contouren zichtbaar en wordt het beeld steeds duidelijker. En uiteindelijk zie je het: Gods plan. Hij laat alles meewerken ten goede. En al die tijd was je leven in Zijn hand

Nieuwe video: Suta

Voorgangers en evangelisten in de frontlinie ervaren regelmatig tegenstand. Zo ook Suta (25), een evangelist in het noorden van India. Hij werd ernstig mishandeld omdat hij het Evangelie deelde met de inwoners van een hindoedorp.

Eén van de daders is Raji. “We willen niet over jouw Jezus horen!”, schreeuwt hij tegen Suta. Samen met andere hindoes slaat Raji de jonge christen halfdood. Ze gooien hem in een kuil, vlak buiten het dorp.

Als Raji thuiskomt, krijgt hij spijt. Hij besluit de jongen op te zoeken en te helpen. De video ‘Suta’ laat zien hoe God op wonderlijke manieren werkt en hoe belangrijk gebed is voor evangelisten in de frontlinie. Zoals Suta zelf zegt: “Ik ben maar een eenvoudig man. Zonder gebed stel ik niets voor.”

Nederlandse evangelist moet stoppen

Een Nederlandse evangelist mag van de politie niet langer evangeliseren, schrijft het blad De Wekker. De evangelist werkt in een wijk met veel moslims. De afgelopen jaren is hier een kleine gemeente ontstaan die vooral bestaat uit ex-moslims.

De vertegenwoordigers van de moskee in de buurt zijn hier niet blij mee en deden aangifte bij de politie. De politie riep de evangelist op het matje. Agenten begrepen niet waarom hij zo overtuigd was van de waarheid van het christendom. Hem werd vervolgens verboden om vanaf nu zelfs maar een folder uit te delen.

Moslims uit de buurt van de gemeente laten ook hun ongenoegen blijken. Christenen worden op weg naar de samenkomsten geïntimideerd. Ook worden de evangelist en zijn gezinsleden geregeld bedreigd.

Bid voor deze evangelist.

Bid om volharding. Bid om wijsheid, zodat hij het Evangelie kan blijven delen met moslims.

Bid ook om bescherming voor hem en zijn gezin.

Bid dat christenen in Nederland vrijmoedig het Evangelie zullen delen.

Kerk in Nederland in het nauw?

‘Wat zijn de gevaren voor de kerk in Nederland? De islam? Of is lauwheid een grotere vijand?’ Deze vragen stonden afgelopen vrijdag centraal tijdens het predikantensymposium ‘Kerk in het nauw?’ Met ruim honderd predikanten dachten we, onder leiding van prof. W. Verboom en dr. A. Prosman, over deze vragen na. De EO was er ook bij en maakte een mooie radioreportage van de dag. Deze reportage kunt u hier beluisteren.

Kerkdienst in India overvallen

Een groep christenen in India is tijdens een samenkomst overvallen door hindoe-extremisten. Dit gebeurde op 25 oktober in het dorpje Kohkameta. Een van de gemeenteleden vertelt: “Er waren 35 mensen in de kerk, inclusief kinderen. Tijdens het bidden drongen dorpelingen met stokken het gebouw binnen en begonnen gelovigen te slaan. Daarna sleurden ze christenen naar buiten om hen genadeloos af te ranselen.”

De hindoes wilden dat de christenen zich zouden bekeren tot het hindoeïsme. Ze moesten een verklaring ondertekenen om dit te bevestigen. “Als iemand weigerde, dan werd die persoon opnieuw geslagen.” Een aantal christenen moest in het ziekenhuis worden opgenomen, waaronder voorganger Methu Karma.

Nadat de christenen aangifte van mishandeling hadden gedaan bij de plaatselijke politie, werden sommigen van hen met de dood bedreigd. De hindoes zeiden: “Als jullie de aangifte niet intrekken, dan zullen we jullie doden.” Ook de hindoes deden toen aangifte bij de politie. Volgens hen zouden de christenen hen mishandeld hebben en hun goden op straat hebben gegooid.

VIDEO: 164 MAANDEN GEVANGEN

Bounchan uit Laos werkte jarenlang voor de communisten. Toen hij tot geloof in Christus kwam, kon hij dat niet voor zichzelf houden. Hij kwam in de gevangenis terecht. Dertien jaar en acht maanden zat Bounchan uit Laos gevangen vanwege zijn geloof. In deze video neemt Bounchan u mee in zijn jaren van gevangenschap en vertelt hij u hoe hij deze jaren overleefde.

Blog: Kost geloof écht zo veel?

Door een medewerker van SDOK

Kost geloof zo veel? De lijdensweg van sommige moslimbekeerlingen brengt steeds weer deze vraag bij mij naar boven. Ook het verhaal dat ik onlangs hoorde van ‘Amina’en ‘Salamat’. Vanwege hun veiligheid gebruik ik niet hun echte namen.

Amina groeit op als moslim, maar trouwt met de christelijke Salamat. Amina’s familie reageert furieus, er was nota bene al een bruiloft geregeld met een vooraanstaand moslim. Het echtpaar slaat op de vlucht en vindt een veilig heenkomen.

De rust is echter van korte duur. Ze worden weer bedreigd en onder druk gezet. Terugkeren naar de islam, dat is de enige optie. Opnieuw besluiten Amina en Salamat te verhuizen, maar ook nu wordt hun verblijfplaats ontdekt. Elke keer als het gezin verhuist, duiken Amina’s broers en neven op met dezelfde dreigementen. Totdat ze hun kans schoon zien: Salamat wordt beschoten. Hij overleeft de aanslag, maar herstelt nooit helemaal van de wonden.

Inmiddels is het tien jaar later. Jaren vol van de gevolgen van hun geloof: angst, pijn en eenzaamheid. Toch kiezen Salamat en Amina ervoor om christen te blijven en hun twee dochters op te voeden met het Woord van Jezus Christus. Alsof ze met Habakuk (u weet wel, een van die kleine profeten) zeggen: “Ik zal dan toch (ondanks alles) in de Heere van vreugde opspringen!”

Misschien moet ik het voorbeeld van Salamat en Amina opvolgen. Niet zozeer vragen ‘Kost geloof écht zo veel?, maar rustig neerstrijken aan de voet van het kruis – waar we God zien meelijden – en mij “verheugen in de God van mijn heil” (Habakuk 3:18).